Call us in Brazil (price of a local call in your country) +55 21 4042-7201
default-logo
Geschiedenis:

Antropologen nemen aan dat op z’n minst 20.000 jaar geleden Amerika werd gekoloniseerd door indianen, die vanuit noord-oost Azie de Bering Straat overstaken en zo Noord-Amerika bereikten. Deze indianen waren jagers/verzamelaars die het wild volgden over de landbrug tussen Azië en Amerika. Aangezien deze stammen zeer mobiel waren trokken ze steeds zuidelijker tot ze uiteindelijk het Amazone gebied bereikten, en vanuit daar verspreidden ze zichzelf over heel Zuid-Amerika. Daarnaast wordt het mogelijk geacht dat er een latere migratie plaats vond van over de oceaan, hierbij trekkend van eiland naar eiland, totdat ze op een bepaald momen het Amerikaanse continent bereikten.

In april 1500 na Chr. werd Brazilië ‘herontdekt’ door de Portugees Pedro Alvares Cabral. Na deze ontdekking werden er elk jaar, door het Portegese koninklijk huis, expedities georganiseerd om de kustlijn van dit nieuwe territorium, in deze tijd Santa Cruz Province genoemd, verder te verkennen en te waarborgen.

In 1548 werd de staat Brazilië gesticht als een monarchische provincie van Portugal. Een jaar later werd Tomé de Sousa als eerste gouverneur benoemd. Op 25 januari 1554, werd de stad São Paulo gesticht door de Jezuit José Anchieta. Toendertijd bestond Sao Pãulo uit een aantal huizen en één school/kerk. In 1900 beschikte São Paulo over een inwonersaantal van 240.000 mensen. Gedurende de 20 e eeuw groeide de stad ontzettend snel, wat leidde tot een inwoneraantal van meer dan 18 miljoen mensen tegenwoordig.

Gedurende de 18e en 19e eeuw trokken vele Bandeirantes het binnenland in op zoek naar goud en indianen die ze tot hun slaven maakten. Bandeirantes, meestal geboren uit een indiaanse moeder en een Portugese vader, waren krijgers die overlevingstechnieken van de indianen en wapens van de Europeanen bezaten.

Op 29 november 1807, trok Napoleon’s leger Lissabon binnen. Twee dagen voor deze invasie waren 40 schepen, met de Portugese prins Dom Joao VI, en zijn totale huishouding bestaande uit 15.000 mensen aan boord, al vertrokken richting Brazilië. Toen de prins aankwam in Rio de Janeiro nam hij direct de macht over in Brazilië en op 7 september 1822 werd Brazilië onafhankelijk van het Portugese koningshuis, maar de monarchie duurde nog tot 1889. Vanaf 1880 begon de immigratie vanuit Europa, dit waren voornamelijk Italianen, maar er kwamen ook immigranten uit Portugal, Spanje, Duitsland en Japan aan in de haven van Santos. Rond deze tijd was ook de industrialisatie in Brazilië begonnen.

Gedurende de 20 e eeuw was de Braziliaanse politieke situatie voor een lange tijd turbulent. Vooral tussen 1964 en 1985 toen het land geregeerd werd door het militaire bewind. Tancredo Neves was de eerste president die gekozen was door het volk in 1985. Tegenwoordig ondervind Brazilië nog steeds de negatieve gevolgen, in economische en politieke zin, van het voormalige militaire bewind, al is de situatie de laatste jaren sterk verbeterd, zo staat Brazilië meer open voor handel met het buitenland.

Bevolking:

Brazilië is het 6e meest geurbaniseerde land van de wereld met een inwoneraantal van ca. 182.000.000 mensen. Ondanks de immense afmetingen van dit land betekent dit een gemiddelde bevolkingsdichtheid van ruim 21 inwoners per km². De verdeling over het totale landoppervlak is ongelijk omdat het grootste deel van de bevolking is geconcentreerd aan de kust, met name in het noord- en zuid-oosten van Brazilië, en daarnaast leeft 78% van de Braziliaanse bevolking in een stad. Er zijn gebieden in het binnenland van Brazilië waar de bevolkingsdichtheid niet meer is dan 1 inwoner per km².

De bevolking bestond van origine uit indianen, die in kleine stammen en semi- permanente dorpen leefden. Voor de komst van de Europeanen woonde er in Brazilië ongeveer tussen de 3 en 5 miljoen indianen, maar na de kolonisatie van Brazilië liep dit aantal snel terug als het gevolg van slavernij en voornamelijk de overdracht van ‘Europese epidemieen’ zorgde voor een massale sterfte onder de indianen. Tegenwoordig leven er nog zo’n 200.000 indianen in Brazilië. Van de honderden geindentificeerde stammen, leven de meeste in het Amazone gebied, waar hun voortbestaan wordt bedreigt door de massale vernietiging van hun leefgebied. Wetenschappers nemen aan dat er nog zo’n 40 stammen in het Amazone regenwoud leven, die nog nooit in contact hebben gestaan met de buitenwereld.

In de tweede helft van de 15e eeuw werden de indiaanse slaven, die het fysiek zware werk in de goudmijnen en van de koffie- en suikerproduktie niet aankonden en daarnaast erg ziekte gevoelig waren, vervangen door slaven van het Afrikaanse continent. Er werden in die tijd ruim 3.000.000 Afrikaanse slaven vanuit Afrika met schepen vervoerd naar Brazilië. Na het einde van de slavenhandel, in 1850, vonden vele Europeanen en mensen uit het Midden-Oosten de weg naar Brazilië, met de hoop op een betere toekomst. In 1910 vond er ook een grote immigratie plaats van Japanners, meer dan 1.000.000 Japanners immigreerden naar Brazilië.

De hedendaagse bevolking in Brazilië bestaat uit: 53% blanken, 22% mulatos (van Europees-Afrikaanse afkomst), 12% mamelocus (van indiaans-Europeaanse afkomst), zwarte bevolking 11%. De overige twee procent bestaat uit Aziaten, indianen en cafuzos (van indiaans-Afrikaanse afkomst).

De ongekende groei van de bevolking (± 1% per jaar) is nog steeds één van de grootste problemen waar de Braziliaanse regering mee te kampen heeft. Deze sterke bevolkingsgroei heeft onder andere te maken met het hoge geboortecijfer in vergelijking met het sterftecijfer, respectievelijk 18,45 tegen 9,34 per 1.000 inwoners. De gemiddelde levensverwachting is in Brazilië lager dan in Europa, zo is de gemiddelde levensverwachting voor vrouwen in Brazilië 69 jaar en voor mannen 64 jaar.

Taal:

De officiële taal van Brazilië is Portugees. Geschreven Portugees heeft veel weg van Spaans, maar wanneer het uitgesproken wordt dan is Portugees toch een hele andere taal dan Spaans.

Tot het midden van de 18e eeuw, was naast het Portugees, de indiaanse Tupi-Guarani taal de meest gesproken taal in Brazilië. Het was een taal die door het grootste deel van de bevolking gesproken en begrepen werd. In 1757 werd het Tupi-Guarani verboden door het Portugese koningshuis, en in 1759 werd het Portugees uitgeroepen tot de Nationale taal van Brazilië. Het Tupi-Guarani heeft, samen met de verschillende talen die de immigranten spraken, een duidelijke invloed gehad op het hedendaagse Braziliaanse Portugees. Zo worden er in het Braziliaanse Portugees 10.000 woorden meer gebruikt dan in het Portugees wat in Portugal gesproken wordt. Het komt zelfs voor de Portugezen en Brazilianen elkaar altijd kunnen verstaan.

In de grotere steden met goede infrastructuur voor toerisme, wordt Engels en Spaans geproken in hotels, reis-agentschappen en vliegvelden. In het Zuiden van Brazilië spreken redelijk wat Brazilianen de Duitse of Italiaanse taal, als gevolg van de kolonisatie.

Godsdienst:

Officieel is Brazilië een katholiek land, met de grootste katholieke populatie ter wereld, maar het is ook bekend om zijn grote verscheidenheid en samensmeltingen van verschillende religies en sektes, wat voor een grote religieuze flexibiliteit zorgt. Bijvoorbeeld, er zijn mensen in Brazilië die er geen moeite mee hebben om eerst naar de kerk te gaan om vervolgens een Afro-Braziliaanse cult ceremonie bij te wonen.